 |
| ||||
 |
 |
 |
Polyether matras van polyetherschuim. Dit is het eenvoudigste type polyurethaan schuim. Soms ten onrechte schuimrubber genoemd. Het polyetherschuim kan gemaakt worden met veel of weinig lucht per kubieke meter. Dat wordt aangegeven met het soortelijk gewicht (SG waarde). Een matras met indicatie SG20 heeft schuim wat 20kg per kubieke meter weegt, en is een matras die relatief snel hardheid verliest en weinig ondersteuning geeft. Een matras van SG40 is duurzamer, veerkrachtiger en comfortabeler. Onafhankelijk van het soortelijk gewicht kan polyetherschuim in stugge en soepele varianten gefabriceerd worden.
Koudschuim is een type polyurethaanschuim, waarvan vaak ten onrechte verondersteld wordt dat bij de fabricage geen hoge reactietemperaturen ontstaan. Dit is onjuist. De term 'koudschuim' is afgeleid van de term 'cold cure moulding': schuim dat in niet verwarmde vormmallen wordt geproduceerd. De juiste benaming voor koudschuim is eigenlijk High Resilience (HR) schuim, ofwel schuim met hoge veerkracht. Koudschuim of HR schuim heeft van nature een open onregelmatige celstructuur en is enigszins veerkrachtig, Hierdoor biedt koudschuim een hoog comfort gekoppeld aan een lange levensduur met goede vochtregulerende eigenschappen.
Traagschuim biedt volgens sommigen het hoogste ligcomfort. Traagschuim is een materiaal dat wanneer het ingedrukt wordt langzaam in zijn oorspronkelijke vorm terugkeert. Dat kan ongeveer 0,5 tot 5 seconden duren. Daarnaast wordt traagschuim zachter door lichaamswarmte. Daardoor zal het materiaal zich voegen naar de vorm van het lichaam, waardoor het gewicht van het lichaam beter verdeeld wordt over het contactoppervlak. Het grootste voordeel van traagschuim is dat bij een matras van traagschuim er minder druk staat op uitstekende delen. Doordat de druk van het lichaam op een traagschuim matras beter verdeeld wordt, is de doorbloeding beter, en hoeft iemand zich minder snel om te draaien. Doordat traagschuim relatief gesloten is (bij een hoge densiteit), ventileert het vooral bij de hoge densiteiten minder goed. Bovendien is het contactvlak met het lichaam groter doordat het lichaam meer 'in' de matras ligt. Deze beide gegevens resulteren in een iets hogere warmte-isolatie. Dit kan lastig zijn voor de warmbloedige onder ons.
Traagschuimmatrassen zijn nooit volledig vervaardigd uit traagschuim. De matras is opgebouwd uit een traagschuim bovenlaag, die geplaatst is op een kern (koudschuim, pocketveren). De kern dient veerkrachtig en ondersteunend te zijn. Er is geen duidelijkheid over wat nu de beste kern is voor traagschuim. Sommigen vinden dat een koudschuimkern de beste resultaten geeft. Anderen beweren dat een pocketverenkern een betere ventilatie garandeert.
In de gezondheidssector worden traagschuimmatrassen gebruikt ter preventie van decubitus (doorligplekken). Doordat de druk van lichaam op het matras beter verdeeld wordt, is de doorbloeding beter, en hoeft iemand minder vaak om te draaien (of omgedraaid te worden). Zowel bij zijligging als bij rugligging zorgt het voor een betere ondersteuning. Als men op de zij slaapt, voegt het naar de heupen en draagt het lichaam ook in de lendenen. Bij rugligging kantelt het bekken enigszins en is er ook ondersteuning in de lendenen. De uitstekende delen zullen meer wrijving veroorzaken en dus meer warmte geven. Daardoor wordt het traagschuim juist op die plaats zachter en kunnen de uitstekende delen daar iets dieper in het schuim komen. Daardoor zal het matras het hele lichaam goed ondersteunen.
Traagschuim krijgt haar typering aan het gewicht in Kg per m3. Traagschuim van ca 50 Kg m3 is vormt zich goed en is nog steeds open genoeg om voldoende te ventileren. Bij hogere dichtheden wordt het ventileren minder en houdt het schuim meer warmte vast. Bij lagere dichtheden zal de levensduur korter worden. Traagschuim kan via meerdere processen gefabriceerd worden waarbij er onderscheid wordt gemaakt tussen gegoten en niet gegoten. Indien gegoten zal het schuim veel meer gesloten cellen hebben en hierdoor de warmte vasthouden en slecht ventileren. Ook vormt het zich minder goed.
Niet gegoten traagschuim is duurder en behoudt deze eigenschappen wel en verdient dus de voorkeur.
Latex of schuimrubbermatras. Schuimrubber is van oorsprong een natuurproduct, maar wordt ook langs chemische weg uit nafta vervaardigd. Het grote verschil tussen natuurlatex en synthetische latex is dat synthetische latex in veel mindere mate poreus is dan natuurlijke. Volgens de Europese norm mag een matras met minimaal 40% aandeel van natuurlatex al een natuurlatexmatras worden genoemd. De Zwitserse norm ligt hoger; pas bij een aandeel van meer dan 85% natuurlatex mag een schuimrubber matras als natuurlatex worden aangeboden. Matraskernen die uit volledig natuurlatex bestaan komen uit de productiegebieden van de latex zoals Zuidoost-Azië.
Er zijn fabrikanten in Europa die produceren uit geïmporteerd latexsap. Dit is een zeer complexe productiemethode(vulkanisatie), die slechts door een enkele fabrikant wordt beheerst. Deze fabrikanten kunnen ook in Europa een latex matraskern fabriceren, die uit meer dan 85% natuurlatex bestaat. In tegenstelling tot de vaak gehoorde stelling dat de gaten in latexmatrassen dienen voor ventilatie zijn deze het gevolg van holle pennen, die op de bodem en deksel van een gietmal zijn gemonteerd, zodat bij het koken in 115 graden water het hete water zorgt voor een goede gelijkmatige uitharding van het latexschuim. Daarbij worden dikkere en dunnere holle pijpen gebruikt om zones in de matraskern te maken. Bij toepassing van dikkere pijpen ontstaat een soepeler gedeelte daar er minder schuim op die plaats zit. Bij een schouderzone is dat nodig. Bij een taillezone daarentegen zullen de dunste pijpjes worden gebruikt om met meer latex meer steun te geven.
|
